Za szybą

I kiedy świat stał się za trudny, kiedy ból stał się zbyt realny, wtedy Człowiek wielką mocą uczynił swój świat dwuwymiarowym. Niewiele trzeba było, a on już stał za wielką szybą, jak przed kinowym ekranem,  gdzie działo się wszystko, tak blisko, tuż obok, ale jednak – zupełnie bez Człowieka. Odciął się.

Jak turysta w muzeum patrzył teraz na swoje życie. Gdy odsuwał się, wcale nie nabierało głębi i wyrazu jak malowidła Claude’a Moneta, ale rozmywało się jeszcze bardziej, pozostawiając przestrzeń, w której, zdawało mu się, mógł wreszcie oddychać.

I robił tak nieraz. Nauczył się w taki sposób „przeżywać” swoje życie. Żył, bez doświadczania. Jakby tak naprawdę go w nim nie było, a życie było wyłącznie ilustracją na płaskich kartach książki, którą można zamknąć w każdej chwili. Bo tak łatwiej.

Jednak  im bardziej wychodził z życia, tym bardziej tracił kolory. Czuł, że staje się blady, jakby sam zamieniał się w niewyraźny szkic od niechcenia nakreślony tępym ołówkiem. Ta dwuwymiarowość zaczynała powoli go dusić, bo coraz bardziej nie mieściło się w niej wszystko to, co zwykle mieści się w wielowymiarowym Człowieku. Odcięte emocje przylgnęły do szyby i dobijały się, coraz głośniej i coraz bardziej rozpaczliwie, uwięzione, bez powietrza, nierozumiane. Nie do udźwignięcia. Coś w Człowieku drgnęło. Coś jakby się ocknęło. Jakaś iskra życia nieoczekiwanie zapłonęła. Ścisnęło go w trzewiach na widok uwięzionych. Ale przeszył też potężny grom lęku. Czy, jak uwolnione z klatki dzikie zwierzęta, nie pożrą go, nie rozerwą na strzępy? Czy będzie w stanie stawić im czoło? Nie wiedział. Mimo to, życie za płaską szybą wcale nie wydawało mu się już bezpieczną przystanią.

Gdzieś w głowie zaczął słyszeć muzykę, która powolutku ubrała się w słowa utworu z musicalu sprzed lat:

„Chcesz rozbić taflę szkła

              A ona się ugina…”

54279584_270730547212426_672912218689372160_n

W opowiadaniu wykorzystano fragment utworu „Szyba” z musicalu Metro, autorstwa Agaty Miklaszewskiej i Maryny Miklaszewskiej.

Reklamy

5 uwag do wpisu “Za szybą

  1. Czytam i myślę, „Boże, to mój lęk”, że kiedyś nie udźwignę życia. Jakże mu współczuję, temu człowiekowi. Ileż bólu zadało życie, że schował się za szybą, chroniąc siebie. Od razu pomyślałam, może zginęło mu dziecko, może był świadkiem nieludzkiego okrucieństwa, może.. . Sam dobrowolnie, bez powodu nie uciekłby od życia. Ostatnio tak myślę, jakże mocno, cudownie zaskakuje nas życie, swymi darami, kolorami, ale jakże i odwrotnie. Kuję igłami, rżnie brzytwą, siecze toporem, nic tylko na kolana i błagać o zabranie stąd. Cóż, dobrze, że umiał ocknąć się. Nie wiem, czy ja miałabym siłę. Stawiam na nie. Jestem słaba psychicznie i ciężar poza miary mego jestestwa, zgniótłby mnie na miazgę. Pozwoliłabym mu, bo nie umiałaby już istnieć.

    Polubione przez 1 osoba

    1. To prawda, życie człowieka potrafi przynieść takie wiele niespodziewanych rzeczy… czasem są piękne, a czasem poziom ich tragedii wydaje się wykraczać poza granice rozumienia, nazywania czy poradzenia sobie. Nigdy nie mamy pewności gdzie są nasze granice. Nieraz znacznie bliżej, niż nam się wydaje i łamiemy się, rozsypujemy na kawałki. Bywa jednak tez i tak, że sami siebie zaskakujemy siłą, która pozwala nam przetrwać…

      Polubione przez 1 osoba

  2. Nie wiem, czy akurat „te słowa” („chcesz rozbić taflę szkła, a ona się ugina”) są w stanie pomóc Człowiekowi??? Nawet, gdyby się zdobył na desperację i chciał rozbić szybę – to okazałoby się, że ona TYLKO się UGINA – ups, i znów jest w tym samym miejscu/położeniu,

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.